عرض مسیر عابر و محدوده سقوط احتمالی مصالح در پروژه های اهواز مستقیماً تعیین می کند داربست حفاظتی و ایمنی با چه ارتفاع, پوشش و مهاربندی اجرا شود و پیش از نصب باید برسی شود. حصار موقت دور پروژه برای کنترل ورود افراد متفرقه کاربرد دارد, در حالی که راهروی سرپوشیده کنار ساختمان باید مسیر عبور را از محدوده کار جدا کند و در برابر خطرات بالاسری پوشش مناسبی ایجاد کند. نرده موقت و جان پناه نیز زمانی عملکرد قابل اتکاتری دارند که محل اتصال, ارتفاع و پیوستگی آن ها متناسب با لبه های باز طراحی شود. در اهواز, شرایط پیاده رو, ورودی ساختمان و تردد عمومی باید پیش از جانمایی پایه ها بررسی شود تا سازه خود به مانع یا خطر جدید تبدیل نشود. بعد از حادثه یا ریزش بخشی از ساختمان نیز اجرای سازه اضطراری نیازمند ارزیابی محدوده ناپایدار است و نباید بدون بررسی وضعیت باقی مانده بنا انجام شود. اجرای اصولی باعث می شود محدوده خطر واضح تر تفکیک شود و کنترل روزانه پروژه با نظم بیشتری پیش برود.
نقد و بررسی ها
هنوز بررسی ای ثبت نشده است.